Κριτική Κινηματογράφου

Απο τον ΙΑΣΟΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ

Όσο πλησιάζουμε στον Αύγουστο και στις «διακοπές του λαού», εκτός των επανεκδόσεων πέφτει αισθητά το επίπεδο των καινούργιων ταινιών που βγαίνουν στα σινεμά. Φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις και έτσι ο «Τελευταίος σταθμός» του οποίου και οι δύο πρωταγωνιστές ήταν φέτος υποψήφιοι για Όσκαρ βγαίνει τώρα στα σινεμά - ενώ θα έπρεπε βέβαια να είχε βγει μερικούς μήνες πριν, αλλά βέβαια κάλλιο αργά παρά ποτέ…



Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ του Μάικλ Χόφμαν, με τους Τζέιμς Μακ Αβόι, Κρίστοφερ Πλάμερ, Πολ Τζιαμάτι, Έλεν Μίρεν.
Βασισμένη σε μια αληθινή ιστορία από τη ζωή του γίγαντα της ρώσικης λογοτεχνίας Λέοντος Τολστόι, έχουμε εδώ μια ταινία γυρισμένη με τον κλασικό τρόπο, δηλαδή διηγείται σωστά μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος σύμφωνα με τους γενικά αποδεκτούς κανόνες της κινηματογραφικής τέχνης -δεν θα χρησιμοποιήσω τη βλακώδη έκφραση που χρησιμοποιούν αρκετοί συνάδελφοι ότι κάτι είναι «ακαδημαϊκό» άμα δεν προσπαθεί να τετραγωνίσει τον κύκλο…- έχοντας ως πολύ ισχυρά ατού τους δύο πρωταγωνιστές της, τον Πλάμερ και τη Μίρεν οι οποίοι δίνουν πραγματικό ρεσιτάλ -δεν είναι τυχαίο πως ήταν υποψήφιοι για Όσκαρ- και σε καθηλώνουν καθώς απολαμβάνεις πραγματικά σπουδαίους ηθοποιούς να κεντάνε στους ρόλους τους. Ακόμα και μόνο γι’ αυτούς τους δύο αξίζει να σηκωθεί κανείς και να πάει να δει αυτή την ταινία, χωρίς να χρειάζεται κάτι άλλο, όμως η ταινία έχει και άλλα ατού όπως τα σκηνικά και κοστούμια και γενικά την αισθητική της αντίληψη και την αναπαράσταση της εποχής, αρκετά ενδιαφέρον σενάριο που στους μυημένους στη ζωή και το έργο του Τολστόι θα φανεί ακόμα πιο καλό και γενικά μια αίσθηση κινηματογραφικού ταξιδιού που σε παρασύρει και που οι ταινίες πια δύσκολα το καταφέρνουν. Προσοχή, δεν είναι μια ταινία για «σινεφίλ», είναι μια ταινία για όσους αγαπούν το σινεμά, το θέατρο, τη λογοτεχνία, για όσους γενικά ξέρουν να απολαμβάνουν τα πράγματα στον σωστό τους χρόνο…
ΥΠΟΘΕΣΗ: Διχασμένος ανάμεσα στη φήμη, τον πλούτο, το καθήκον του απέναντι στην οικογένειά του και την βαθιά επιθυμία του να απορρίψει τον υλικό κόσμο, ο Τολστόι βρίσκεται ανάμεσα σε δύο αντιπάλους. Από την μια η σύζυγός του Σοφία, μητέρα των 13 παιδιών του, ακόμα ερωτευμένη μαζί του και πάντα πολύτιμη βοηθός του, θεωρεί ότι το πνευματικό του κληροδότημα και τα δικαιώματα του έργου του ανήκουν σε αυτή και την οικογένειά τους. Από την άλλη o πιστός οπαδός των ιδεών του Βλαντιμίρ Τσέρκοφ πιστεύει ότι το έργο του συγγραφέα ανήκει στο "Ρωσικό Λαό" και στέλνει τον αφελή και πρόθυμο θαυμαστή του συγγραφέα Βαλεντίν Μπούλγκακοφ ως γραμματέα στο σπίτι του για να κατασκοπεύσει τη Σοφία...



ΜΠΟΝΙ ΚΑΙ ΚΛΑΪΝΤ του Άρθουρ Πεν, με τους Γουόρεν Μπίτι, Φέι Νταναγουέι, Τζιν Χάκμαν, Τζιν Γουάιλντερ.
Επανέκδοση του θρυλικού γκανγκστερικού φιλμ των ‘60s που βασίζεται σε αληθινή ιστορία, που έσπασε τα ταμεία και βέβαια έγραψε ιστορία και αυτό και οι δύο πρωταγωνιστές του. Μπροστά σε αυτό ανάλογα σημερινά φαίνονται σαν ανέκδοτα…
ΥΠΟΘΕΣΗ: Η ιστορία του πιο θρυλικού δίδυμου ληστών στη δεκαετία του '30 κι ενός μεγάλου έρωτα δυο νέων ανθρώπων. Αντισυμβατικοί, κυνικοί, έζησαν επικίνδυνα ξεπερνώντας την μικροαστική καταγωγή τους. Αψήφησαν τους νόμους. Εξευτέλισαν τις διωκτικές αρχές και παραμένουν σύμβολο αντίστασης μέχρι τις μέρες μας. Αυτή είναι η ζωή τους από την πρώτη ληστεία μέχρι τον θάνατό τους.

BAARIA: Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ του Τζιουζέπε Τορνατόρε, με τους Φρανσέσκο Σιάνα, Μαργκαρέτ Μαντέ, Μόνικα Μπελούτσι, Ραούλ Μπόβα, Άντζελα Μολίνα.
Ο Τορνατόρε ακόμα και όταν δεν φτάνει σε υψηλά επίπεδα σε κάποιες ταινίες του, οι ταινίες του είναι ωραίες. Εδώ είναι πάλι μια ταινία εποχής, έχει πολύ συναίσθημα, έχει ωραία αισθητική -συντελούν πολύ σε αυτό ο σκηνογράφος, ο ενδυματολόγος και ο διευθυντής φωτογραφίας του- και όπως πάντα λέει μια ιστορία, που όπως κάθε φορά την φορτώνει με ένα ιδιαίτερο συναισθηματικό φορτίο. Το πρόβλημά του εδώ είναι πως το παρατραβάει λίγο σε χρόνο και φοβάμαι πως και η ιστορία αλλά και ο τρόπος που την αντιμετωπίζει δεν αντέχει τόσο πολύ. Επ’ ουδενί δεν φτάνει παλαιότερες ταινίες του, αλλά το καλοκαίρι και η ελαφρά του διάθεση δίνει άφεση αμαρτιών σε πολλά λάθη και έτσι βλέπεται τελικά μάλλον ευχάριστα…
ΥΠΟΘΕΣΗ: Η ιστορία μιας οικογένειας από τη Σικελία μέσα από 3 γενιές: από τον Τσίκο στον γιο του Πεπίνο και στον εγγονό του Πιέτρο. Περιγράφοντας τις ιδιωτικές ζωές αυτών των χαρακτήρων και των οικογενειών τους, η ταινία αποκαλύπτει τα όνειρα, τους έρωτες και τις απογοητεύσεις μιας ολόκληρης κοινωνίας στην επαρχία του Παλέρμο, από τη δεκαετία του '30 ως αυτή του '80…



22 ΣΦΑΙΡΕΣ του Ρισάρ Μπερί, με τους Ζαν Ρενό, Καντ Μεράντ, Ζαν Πιέρ Νταρουσέν, Μαρίνα Φουά, Ρισάρ Μπερί, Ντομινίκ Τομάς.
Να μια ωραία περιπέτεια, που ακριβώς επειδή είναι καλοκαίρι και ως θεατής αλλά και ως κριτικός έχεις μειωμένες αντιστάσεις και κριτικές θέσεις, μπορείς άνετα να την προτείνεις. Στην πραγματικότητα κάτι τέτοια η τηλεόραση, ειδικά μετά τα μεσάνυχτα τα προβάλλει και με το κιλό και με το στρέμμα αλλά ο άνθρωπος είναι ζώον κοινωνικόν και καλό είναι να πηγαίνει σινεμά και εν πάση περιπτώσει μπορεί να μην είναι κάτι σπουδαίο αλλά δεν είναι και κάτι κακό. Καλοφτιαγμένο είναι και ο Ζαν Ρενό όπως πάντα καλός.
ΥΠΟΘΕΣΗ: O Τσάρλι Ματέι, που στο παρελθόν ζούσε στην παρανομία, έχει πια γυρίσει σελίδα. Εδώ και τρία χρόνια περνάει μια ήσυχη ζωή, αφοσιωμένος στη γυναίκα του και τα δύο του παιδιά. Ένα χειμωνιάτικο πρωινό όμως τον βρίσκουν στο πάρκινγκ του παλιού λιμανιού της Μασσαλίας με είκοσι δύο σφαίρες στο σώμα του. Όλοι περίμεναν πως δεν θα τα καταφέρει, όμως αυτός δεν θα πεθάνει…

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΜΕΛΙΣΣΙΟΥ του Βίκτορ Ερίθε, με τους Φερνάντο Φερνάν Γκόμεθ, Τερέζα Γκιμπέρα, Άνα Τόρεντ, Ιζαμπέλ Τελέρια, Κέτι ντε λα Καμάρα, Εστάνις Γκονζάλεθ.
Συγκινητική και λίγο μαγική ταινία με συγκίνηση και ανθρωπιά αν και… λίγο πιο «κουλτουριάρικη» απ’ ό,τι θα έπρεπε. Εν τούτοις απευθύνεται και προτείνεται βεβαίως όχι μόνο σε μεγάλους αλλά και σε παιδιά και πάνω από την ιστορία κυριαρχούν η καλή αισθητική και τα καλά συναισθήματα που προβάλλει…
ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο κλασικός «Φρανκενστάιν» με τον Μπορίς Καρλόφ προβάλλεται σε έναν μικρό επαρχιακό κινηματογράφο της Καστίλης στις αρχές της δεκαετίας του '40. Η εξάχρονη Άννα υποβάλλεται από τη μορφή του τέρατος. Η αδελφή της την καθησυχάζει, πείθοντάς τη πως το τέρας είναι ένα αθάνατο πνεύμα που ζωντανεύει εύκολα παίρνοντας ανθρώπινη μορφή. Η Άννα αναζητά το πνεύμα και πιστεύει πως το ξαναβρίσκει ζωντανό στο πρόσωπο ενός παράνομου που κρύβεται στην περιοχή.