Δημόσιοι υπάλληλοι: Όχι στο πετροβόλημά τους

* Μια παράξενη, ακραία και γι’ αυτό άδικη ατμόσφαιρα αρχίζει να κυριαρχεί, πιστεύω προσωρινά, μέσα σε ένα δυσάρεστο κλίμα «κοινωνικού εμφυλίου», κατακερματισμού και αλληλοκατηγοριών. Να πληρώσουν οι κλέφτες πολιτικοί, να πληρώσουν πρώτοι οι βουλευτές, οι αγρότες και οι υπάλληλοι της Βουλής, να κοπούν περισσότερα από τους δημοσίους υπαλλήλους.
Το τελευταίο ακούγεται ιδιαίτερα έντονα και σ’ αυτό δεν είναι άμοιρη η κυβερνητική προπαγάνδα απαξίωσης των δημοσίων υπαλλήλων, με έντεχνες διαρροές σε βάρος τους.
* Δεν υπάρχουν νοσηρά φαινόμενα ανάμεσα στους δημοσίους υπαλλήλους; Ναι και πολλά. Οι διακρίσεις στα επιδόματα, η μεγάλη διαφθορά σε εφορίες, τελωνεία, πολεοδομίες, νοσοκομεία και τα φακελάκια. Οι κοπάνες, η γραφειοκρατική νοοτροπία, οι «ετεροαπασχολήσεις» εκπαιδευτικών – νοσηλευτών – αστυνομικών και τόσα άλλα. Τα δημιούργησαν οι δημόσιοι υπάλληλοι όλα αυτά; Αλλα ναι, όπως η διαφθορά και για άλλα υπαίτιοι είναι περισσότερο οι συνδικαλιστές, οι πολιτικοί προϊστάμενοι, το πελατειακό σύστημα.
* Επιπλέον, γνωρίζω προσωπικά πολλές και λαμπρές εξαιρέσεις δημοσίων υπαλλήλων σε πολλά μάλιστα υπουργεία. Με σπουδές, ζήλο που μαραίνεται, ήθος και εντιμότητα, όρεξη για προσφορά και όραμα. Δεν ισοπεδώνονται όλα. Όχι στο πετροβόλημα κατά παντός δημοσίου λειτουργού. Δεν είναι άδικο, είναι επικίνδυνο. Μας εμποδίζει να δούμε το συνολικό πρόβλημα του δημοσίου τομέα – οικονομικό, παραγωγικό, λειτουργικό.
* Ετσι είναι άλλο πράγμα οι αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων (ακόμα και στα προνομιούχα υπουργεία) και άλλοι οι συνολικές δαπάνες του κράτους, όπως λ.χ. για συμβάσεις, προμήθειες, μελέτες, επιδοτήσεις κ.λπ. Είναι άλλο πράγμα οι ζημιογόνες ΔΕΚΟ και άλλο οι αποδοχές των υπαλλήλων τους, όταν λ.χ. οι Ελληνες δημόσιοι υπάλληλοι, εξακολουθούν παντού να έχουν τους χαμηλότερους βασικούς μισθούς στην Ευρώπη. Ετσι, οδηγηθήκαμε (όχι πάντα ορθά και δίκαια) στα πολλά πρόσθετα επιδόματα.
* Είναι άλλο πράγμα η διόγκωση του κράτους, με τους πολλούς (όντως) υπαλλήλους, με την καλή αξιοποίησή τους σε δουλειές – ανάγκες των κρατικών υπηρεσιών. Επειτα, οι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να αντιτάξουν το ορθό επιχείρημα (απέναντι σε επικριτές του ιδιωτικού τομέα) ότι δεν φοροδιαφεύγουν, φορολογούνται πρώτοι και επιβαρύνονται πρώτοι από τα νέα μέτρα. Επιπλέον, ως άνθρωποι του προγραμματισμού και οικογενειάρχες, πλήττονται σοβαρά και περισσότερο από κάθε άλλο Ελληνα από την (μονομερή) τακτική της κυβέρνησης. Τους κόβουν λεφτά από παντού. Πάγωμα, ψαλίδισμα, ενιαία φορολογικά, περικοπές σε υπερωρίες, αργίες, κίνητρα, αμοιβές, οδοιπορικά. Όχι και πετροπόλεμος επιπλέον.